joyful nieuws uit nairobi

In juni bezochten we opnieuw Kenyatta Hospital en kinderhuis New Hope in Nairobi. We zagen hoe we verschil maken en hoe bijzonder waardevol het werk is, maar ook hoe groot de nood nog altijd is. Een bezoek vol mooie en verdrietige momenten, praktische hulp én hoop.

Over het project in Kenyatta Hospital
Daar wordt elke week 1 dag het evangelie gebracht in 2 dagdelen op verschillende kinderafdelingen. De ene keer gebeurt dat in een soort activiteitenruimte, de andere keer op de gang, waar dan soms wel 50 tot 60 kinderen komen. (Kinderen die niet naar de gang kunnen komen, worden nog even op de zaal opgezocht.) Wat heel mooi is, is dat er dan ook moeders aan de zijlijn staan en ook geïnteresseerd zijn in alles. Er wordt gezongen, een bijbelverhaal verteld, ook met behulp van de poppenkast. Er wordt een tekst geleerd, de vragenpot gebruikt, gekleurd, geknutseld en weer gezongen.

Het is soms best zwaar voor het team omdat ze heftige dingen meemaken. Er zijn patiëntjes die ernstig ziek zijn en heftige brandwonden hebben, en er overlijden regelmatig kinderen. Het kan zijn dat er dan nog een overleden kind op de afdeling ligt dat nog verplaatst moet worden. Dit gebeurt nl. maar 1 keer per dag.

Sinds ons vorige bezoek in januari j.l. zijn er ook een paar kinderen overleden, waaronder een Somalische jongen van een jaar of 10. Hij wilde niet meedoen. Hij zei: "No, no, I'm Somali." Maar toch schoof hij aan, kleurde, zong en klapte hij mee. Een andere jongen kwam niet uit de operatie en ook een klein meisje is overleden.

Dit werk is heel belangrijk, zodat alle kinderen, klein en groot en van allerlei religies, de blijde boodschap van het Evangelie zullen horen en weten wie de Heere Jezus is, dat Hij voor ons geboren en gestorven is en dat Hij ons in alles is voorgegaan! Soms zijn de kinderen heel ernstig ziek en moeten ze daar heel lang zijn.

Toen we daar op 17 juni '26 weer waren, was de avond daarvoor een meisje van 12 overleden. Ook hebben we die dag afscheid genomen van een ander meisje dat heel ernstig ziek is. Marion was in januari nog een vrolijke meid die heel veel antwoorden wist. Straks mag ze zingen en dansen in de hemel.

Wat er nu in Kenyatta Hospital wordt gedaan:
Één hele dag per week draait Lilian samen met Emmanuel en Sacha daar op de afdelingen het programma. Dit programma wordt hier in NL gemaakt door Louise en digitaal gestuurd naar Shiro in Nairobi. Die print het uit en aan het begin van de bewuste dag haalt Lilian de spullen bij haar op, incl. wat uitdeelmateriaal, zoals o.a. pocketbijbeltjes. De kosten zijn de vergoeding aan het team en materiaalkosten.

Op 5 juni in de middag hebben we een bezoek gebracht aan het kinderhuis 'New Hope'. Het wordt erg gewaardeerd dat Lilian daar nu 2 dagen per week meehelpt en e.e.a. coördineert. De kinderen hebben een goede klik met deze lieve vrouw die de kinderharten steelt. Lilian is zelf ook heel blij met deze extra inkomsten die ze hiermee verdient. Ze kan nu de school voor haar eigen dochters weer (af)betalen en ziet dit als een wonder, door God geleid.

Evelyn, de leidster van het kinderhuis, probeert het hoofd boven water te houden voor haar 73 kinderen. We hebben haar vragen gesteld en dit gefilmd. Dit hopen we later naar buiten te brengen. Evelyn leeft bij de dag en van wat er gegeven wordt. We hebben een boodschappenlijstje gemaakt met wat prioriteit heeft. Prioriteit heeft o.a. dat 2 septictanks dringend geleegd moeten worden en dat er dringend een luik gemaakt moet worden op een gevaarlijk groot gat van 3,5 x 2 m. Ook moeten er een paar bedden gerepareerd en gelast worden. Haar huisbaas heeft het pand te koop gezet voor een megabedrag. We hopen dat ze daar nog een poos kunnen wonen, ook al is het onder slechte omstandigheden. Er is nu geen keus...

Wat er sinds januari '26 in het kinderhuis 'New Hope' wordt gedaan:
• We betalen nu maandelijks een deel van de huur
• Lilian wordt 2 dagen per week ingezet om e.e.a. te coördineren en Evelyn te ondersteunen
• Af en toe wat basisboodschappen brengen en dringende klusjes doen

Op tweede paasdag, 6 april, vond de allereerste editie van Tour de Boer plaats. Het was een dag die in het teken stond van verbinding, plezier en bovenal het goede doel. Met een geweldige opkomst en een fantastische sfeer kijken we terug op een meer dan geslaagd evenement.

Een geweldige opkomst
Hoewel het evenement in slechts vier weken tijd uit de grond werd gestampt, was de belangstelling groot. Zo’n 80 auto’s en maar liefst 400deelnemers verschenen aan de start. Gedurende de rit werd erenthousiast gepuzzeld, wat niet alleen zorgde voor veel plezieronderweg, maar ook voor een prachtig eindbedrag.

Steun voor Stichting A Joyful Heart
De volledige opbrengst van deze dag komt ten goede aan onze stichting A Joyful Heart. Dankzij de gulle giften van de deelnemers kunnen we een bijdrage leveren aan de kinderen en hen ondersteunen voor een hoopvolle toekomst.

Dankwoord en blik op de toekomst
Dit succes was nooit mogelijk geweest zonder de medewerking van velen. Onze hartelijke dank gaat uit naar de deelnemende boeren, de vrijwilligers en onze gulle sponsoren. De prijswinnaar heeft de heerlijke taart in ontvangst mogen nemen. Van harte gefeliciteerd!

Mede namens de kinderen van A Joyful Heart: heel erg bedankt voor uw steun! Dit smaakt absoluut naar meer.
D.V. volgend jaar hopen we terug te keren met een volgende editie van Tour de Boer, waarbij we de dag in een nieuw jasje zullen steken.

Soli Deo Gloria!

Op een bijzondere manier is ‘A Joyful Heart’ gestart met het evangelisatieproject ‘through colours’  in het grote staatsziekenhuis in Nairobi. Hier verblijven heel veel kinderen met ernstige, gecompliceerde gezondheidsproblemen. Er zijn ook kinderen die eigenlijk naar huis kunnen maar omdat ouders de rekening niet kunnen betalen daar soms langer moeten verblijven.

Door donaties en ook door verschillende activiteiten als het maken van kerststukjes, kleurplaten e.d. hebben we de mogelijkheid om dit jaar de activiteiten in het ziekenhuis te kunnen uitvoeren. Voor de activiteiten hebben we allerlei zaken gekocht zoals kleurtjes, kleurboekjes, armbandjes en kaartjes van woordeloos boek, speaker voor muzikale ondersteuning, bijbeltjes, kinderbijbelboekjes en diverse knutselspullen.

Ook hebben we een team bij elkaar gekregen die in het ziekenhuis het programma uitvoert. Dit zijn Keniaanse medewerkers die daar een beloning voor krijgen. Dat betekent voor hen dus ook inkomen. Bijzonder hoe dit allemaal gelopen is! De leidster van het team is Lilian.  Ze had al ervaring in het ziekenhuis. Ze wil ook heel graag iets van haar geloof delen met de kinderen en hun ouders.

Via de organisatie NET foundation uit Apeldoorn (www. Netfoundation.nl) zijn we in contact gekomen met een evangelist uit Kibera. Dat is de grootste sloppenwijk van Nairobi. Hij heeft er voor gezorgd dat twee jongeren, Emanuel en Sacha, uit zijn bijbelstudiegroep ons helpen in het ziekenhuis. In december 2025 zijn ze gestart met een kerstprogramma voor de kinderen!

Marianne, Louise en Jeanny zijn in januari ’26 op bezoek geweest om kennis te maken met het team en hen verder te helpen met de opstart. 

Een kort verslag van ons bezoek in januari:
Op 12 januari hebben we bij Shiro thuis, die in Nairobi woont, kennisgemaakt met het team. We hadden gelijk een goede klik met hen. Na een heerlijke maaltijd zijn we het programma gaan doorspreken en gaan oefenen met het zingen van christelijke liedjes. Dat ging super!

Woensdag 14 januari 2026, was voor ons de startdag. Op de begane grond in het ziekenhuis is een grote ziekenzaal voor kinderen op de afdeling oncologie. Daarbij is ook een recreatieruimte waar de kinderen kunnen lezen, kleuren etc. Hier werden we in de ochtend verwacht. Al gauw kwamen er veel kinderen naar ons toe. Er werd gebeden, gezongen en verteld. Daarna hebben we kleurboekjes van het scheppingsverhaal uitgedeeld en gingen ze allemaal kleuren. Een moslimjongen van 12 wilde niets aanpakken maar even later wilde hij ook wel een kleurboekje en deed hij toch mee. Er was intussen een slinger en wat ballonnen opgehangen voor de start van het project. Het lintje dat we hadden gespannen werd onder applaus met elkaar doorgeknipt.

In de middag zijn we naar de derde verdieping gegaan. Daar in de brede gang tussen de gebouwen is een ruime plaats waar de kinderen, zittend op de vloer, vermaakt worden. Ook daar werd er weer gezongen, gebeden en verteld over het scheppingsverhaal. We hadden een poppenkast meegenomen waar Emanuel en Sacha met de in NL geschonken poppen op een leuke manier vertelden door Wie ze geschapen zijn. Rond de 70 kinderen zaten te luisteren, ook de ouders die aan de zijkant stonden, waren belangstellend. Er werden weer kleurboekjes uitgedeeld en de nieuwe kleurtjes werden weer goed gebruikt. Ook armbandjes van het woordeloos boek vonden gretig aftrek. Dit alles hebben we ook rondgedeeld op de zalen aan kinderen en hun ouders die niet konden komen. Deze middag deelden we ook de kleurplaten uit die hier in NL door kinderen van (o.a.) de school met de Bijbel uit Nieuwerkerk waren ingekleurd met een mooie bijbeltekst in handletters.

We hebben deze dag gezien dat de kinderen, maar ook de ouders, genoten van alles. De planning is dat er elke woensdag een programma gedraaid wordt door het team.

We bidden om Gods rijke zegen hier in het ziekenhuis!

In juni ’25 kwam er een kinderhuis op ons pad. Het huis heeft de mooie naam ‘New Hope’ maar verkeert in zorgvolle omstandigheden. We waren eigenlijk onderweg naar een ander adres maar de navigatie leidde ons hierheen. Misschien verkeerd ingetoetst? God had een ander plan! ‘A Joyful Heart’ start ‘through family’

Toen de de poort van ‘New Hope’ voor ons werd opengedaan werden we meteen omringd door kinderen. Hoewel ze ons natuurlijk niet verwachtte werden we hartelijk ontvangen door Evelyn. Zij heeft New Hope opgericht. Dat is inmiddels al heel wat jaren geleden. Eerst door thuis twee kinderen op te vangen en voor hen te zorgen. Dat werden er steeds meer. Nu heeft ze de zorg voor 72 kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar. Het valt niet mee om telkens alles weer voor elkaar te krijgen. Ze krijgt en klein beetje steun uit de plaatselijke kerk waar ze aan verbonden is. Verder krijgt ze wat boodschapjes uit haar naaste omgeving en werken de oudste kinderen om het boeltje draaiende te houden.

Er zijn heel wat zorg-/pieker punten. Eén daarvan is de huisvesting. Iedere maand moet ze weer zien dat de huur wordt betaald. Ook is ze al een paar keer door de eigenaar aangezegd dat hij het gebouw gaat verkopen en dat ze er daarom uit moet. Hij vraagt voor het terrein waarop het gebouw staat een enorm bedrag dus daar kunnen we niet eens over denken. De voorzieningen in en om het gebouw zijn daarnaast ook heel slecht: de slaapruimtes zijn heel krap, het sanitair is heel slecht en er is eigenlijk niet eens een redelijke keuken om de maaltijden klaar te maken. Daar komt bij dat de school voor een aantal kinderen niet betaald kan worden, laat staan een vervolgopleiding. Er zijn jongeren die heel graag verder willen leren maar door het ontbreken van middelen nu blijven steken. We hebben gezien dat kinderen thuis kwamen uit school in uniformen die soms tot de draad toe zijn versleten.

En dan is er telkens weer uitbreiding. Toen we er in januari waren konden we de jongste telg in onze armen sluiten. Hij was twee weekjes oud. Op een vroege ochtend hadden mensen hem voor de poort van New Hope zien liggen. Hij was net geboren en lag er met de navelstreng nog aan zijn lijfje. Evelyn werd er bij geroepen en zij heeft zich over hem ontfermd. Maar hoe nu verder met hem: kunstmelk is heel duur in Kenia. Ze hebben het daarom met gewone melk geprobeerd. Gelukkig kwam Shiro kort daarna  op bezoek. Zij had babyvoeding meegenomen en heeft de jongen, heel passend, de naam Mozes gegeven.

Duidelijk is dat Evelyn bij de dag leeft. Ze vertrouwd volledig op God. Ze ziet onze komst en hulp als een gebedsverhoring voor haar. Toen we er in januari waren hebben we allerlei spullen uitgedeeld die we uit Nederland hadden meegenomen: voor de baby hadden we melkpoeder, kleertjes en spullen. Voor de andere kinderen hadden we kinderkleding, bijbeltjes, kalenders, kleurboekjes en boekjes meegenomen.

Als je dit ziet en leest is het duidelijk dat de nood er is. We willen New Hope graag verder helpen. Allereerst door te bidden voor Evelyn en de kinderen. Dat ze moed en vertrouwen blijven houden dat er voor hen gezorgd wordt. Nu en in de toekomst! Om daaraan bij te kunnen dragen zijn we daarom dringend op zoek naar sponsors die dit project willen ondersteunen! 

A Joyful Heart heeft een samenwerking met Stichting Global Outreach, deze stichting heeft de ANBI status. Het geld dat gedoneerd wordt zal 100% aan genoemd project besteed worden.